Uit officiële cijfers die Vlaams Belang-gemeenteraadslid Anke Van dermeersch opvroeg bij Antwerps schepen van Sociale Zaken Nathalie van Baren (N-VA) blijkt dat het aantal personen dat in Antwerpen een leefloon of equivalent leefloon ontvangt fors stijgt. In het tweede kwartaal van 2026 ontvingen 12.391 Antwerpenaren minstens één uitkering. Daarvan waren 6.832 personen niet-EU-burgers. Tegelijk zorgt de beperking van de werkloosheidsuitkeringen voor bijkomende druk op het OCMW. Vlaams Belang Antwerpen vraagt daarom een grondige evaluatie van het stedelijke activeringsbeleid en de oplopende kosten voor de stadskas.
Bijna 6.000 Antwerpenaren verliezen werkloosheidsuitkering
Tijdens de eerste drie rondes waarin langdurig werklozen hun uitkering verloren, werden 5.822 Antwerpenaren getroffen. Van hen klopten er 3.531 aan bij de stedelijke sociale diensten. Er volgden 2.463 positieve beslissingen over steunverlening. In augustus ontvingen nog 1.836 betrokkenen effectief een uitkering. De volgende groep van 3.108 Antwerpenaren verloor op 1 juli haar werkloosheidsvergoeding. Ook deze groep kan de druk op de sociale bijstand verder verhogen.
Meer dan de helft van de leefloners is niet-EU-burger
De samenstelling van het Antwerpse leefloonbestand blijft opvallend. Van de 12.403 geregistreerde personen in het tweede kwartaal hadden er 6.832 een nationaliteit van buiten de Europese Unie. Dat is ruim 55%. Daarnaast ging het om 4.785 Belgen en 786 EU-burgers. “Wanneer meer dan de helft van de leefloners geen EU-nationaliteit heeft, moeten we durven onderzoeken waarom die afhankelijkheid van sociale bijstand zo groot blijft. Het Antwerpse stadsbestuur mag die cijfers niet zomaar naast zich neerleggen”, stelt Anke Van dermeersch.
Activering: veel trajecten maar weinig aantoonbare resultaten
Van 1.081 nieuw gescreende leefloongerechtigden werden er 460 naar tijdelijke werkervaringstrajecten verwezen. Slechts 126 begonnen daadwerkelijk aan een artikel 60-traject. Volgens de stadsrapportering stroomden zes personen door naar de reguliere arbeidsmarkt en 27 naar de sociale economie. De stad erkent bovendien dat ze niet precies kan vaststellen hoeveel mensen uiteindelijk dankzij haar begeleiding duurzaam aan het werk gaan. “Trajecten en begeleidingsgesprekken zijn geen eindresultaat. De echte maatstaf is hoeveel mensen opnieuw zelfstandig in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Daarover moet het stadsbestuur eindelijk duidelijke en controleerbare cijfers voorleggen”, aldus Van dermeersch.
Meer dan 10 miljoen euro ten laste van de stad
Volgens de Antwerpse meerjarenplanning loopt de geraamde stedelijke bijdrage voor de gevolgen van de werkloosheidshervorming tussen 2026 en 2031 op tot ruim 10,28 miljoen euro. “De rekening wordt doorgeschoven naar de Antwerpse stadskas. Vlaams Belang wil een sociaal beleid dat mensen daadwerkelijk naar werk begeleidt en dat de beschikbare middelen verantwoord besteedt. Wie kan werken, moet maximaal worden geholpen en aangespoord om dat ook te doen”, besluit Van dermeersch.
BIJLAGEN: schriftelijke vraag (368) en antwoord van gemeenteraadslid Anke Van dermeersch, Toename van het aantal leefloongerechtigden als gevolg van de werkloosheidsbeperking in de tijd, van gemeenteraadslid Anke Van dermeersch
Bijlagen
